Cimbom'un şampiyonluk yürüyüşü devam ediyor...
Eze eze...
Onurla...
Her zaman olduğu gıbı her puanını fazlasıyla hak ede hak ede...
Yıllar önce "8" numara deyince aklımıza ilk şey olan 'Pire – Prekazi'nin' ruhu ve forması emin ellerde... Selçuk İnan toplumuzda artık görmeye çok alışık olmadığımız bir şekilde neredeyse her maç ya gol ya da asist yaparak ülkemiz futbolunun ayakta duran nadir güzelliklerinden biri olarak takımımızı şampiyonluğa taşıyor...
Kendine ve bize yakışan bir şekilde centilmenliği elden bırakmayarak...
Boğaz'ın öteki tarafınının "malum şaibeliler ordusu"nun bazı mensupları ise arsız ve utanmaz bir şekilde hala "Burak Yılmaz"ın bize karşı neden oynamadığını sorma cüretini kendilerinde bulabiliyorlar...
Bunu Şenol Güneş'e değil gidin Emenike'ye sorun...
Sakat olan Burak Yılmaz'ın neden oynamadığını değil bir kez olsun da sırf size transfer olma sözü aldı diye "sakatım" diye size karşı sahaya çıkmadığı konuşulan ve "hakkında çıkan bunca haber ve suçlamadan" sonra ülkemizden apar topar kaçan "sözün ona" kendi oyuncunuza...
Bizim attığımız goldeki 30 santimlik ofsaytı 30 defa dile getireceğinize sizin geçen sene yaptıklarınızın kaç kilometre olduğunu tekrar hesaplayın...
Bu ligde oynamaya hakkınız var mı bunu tekrar tekrar düşünün... Verilecek cevabınız varsa çıkın karşımıza...
Kendi Selçuk'unuzu yaratın haydi...Selçuk'un yerine koymaya çalıştığınız Mehmet-Emre-Baroni-Caner gİbi oyuncularınızın "neden bu kadar antipatik" olduğunu irdeleyin...
O davayı neden açıp neden sonra geri çektiğinizi açık yüreklilikle dile getirin...
Bütün bu soruların sadece bir tanesine bile "doğru dürüst" cevap vermediğiniz sürece bizim için "yoksunuz" ve hep öyle kalacaksınız...
Bu sene mümtaz Türk Basınında çok popüler bir söylem var... Cimbom'un 11-14 arasi oyuncularında iş yok diyor bazıları...Trabzon karşısında 2 deplasmanda 7 gol atan (kıskananlar çatlasın!) Cimbom'a baktıkça bu yorumun ne kadar taraflı, eksİk olduğunu fark ediyorum... Oyuna sonradan dahil olan Aydın-Riera-Baros... Şu Play off ta bile bıze rakip olamayan rakiplerimizin hepsinde bugün ilk 11 oynayıp direkt katkı yapacak isimler...
Bilhassa devre arası yapılan Necati transferi ve Aydın'ın da devreye girmesi ile sistem iyice işlemeye başladı takımımızda... Avni Aker'de farkı yaratanlar Eboue, Selçuk, Necati ve Semih idiler... Onlar olmasa başka bir dörtlü yüklenecekti bu misyonu... Kazanan yine Cimbom... Yine Türk Futbolu...
Son 8 yılda sadece 1 kere mücadele edebildiğimiz Şampiyonlar Ligi'ne katılma şansını garantilediğimiz Trabzon deplasmanı ile artık "annemizin liginden" başımızı daha yükseklere çevirmiş durumdayız... Bu takıma 1 yabancı stoper, Arda'nın yokluğunu giderecek bir forvet çaprazı ofansif orta saha, bir de Schalke 04'deki Raul tarzı yüreğini ve becerisini rakip 18'e koyacak bir forvet ile Şampiyonlar Ligi'nde grubu ilk 2 içinde bitirecek güçteyiz...
Bu senenin "o sene" olduğunu tekrarlıyorum sevgili okurlar...
Futboldan sonra baskette de şampiyonluk öncesi ligi lider bitirdik... Aslanlar gibi...
Rakibin düne kadar yaşamadığı tek travma kendi sahasında şampiyonluğu bize kaybetmemeleri idi... Eğer hatalarının farkına varıp cezalarını çekmeye razı olsalar bunlar gelmeyecekti başlarına... Ama bu saatten sonra dönüşte yok artık...
Kadıköy'de Selçuk yine yazacak... Takım otobüsü Florya'ya sabaha karşı gelebildiğinde Selçuk kupayı balkondaki Prekazi'ye teslim edecek... İşte o an oradaki Hasan Şaş olacağız hepimiz...
Kupayı Kadıköy'de alan Futbol takımımız İpekçi'ye gider Mahmuti'nin Aslanlarının yazdığı zafere destek olmak için....
Yine bir çift yılda çifte kupa ile mutluluktan ağlayan...
13 Mayıs sabahı Florya'da herkes mutlulukla uyanır...
Terim 2012-2013 sezonunun ilk toplantısını yapar...
"Daha yapılacak çok iş var, bu taraftara borcum bitmez benim der"
Şampiyonluk şarkısı başa sarılır...
Saygı ve sevgilerimle,
Ant İpek
